Πολύ με καταπίεσαν, κι όμως…

1 Ωδή των αναβαθμών.

Πολύ με καταπίεσαν απ’ τη νεότητά μου

–ας το επαναλάβει τώρα ο Ισραήλ–

2 πολύ με καταπίεσαν απ’ τη νεότητά μου,

κι όμως δε με γονάτισαν.

3 Βαθιές ανοίξαν αυλακιές στη ράχη μου,

σαν να ’ταν γη που την οργώσαν γεωργοί.

4 Μα ο Κύριος είν’ αξιόπιστος· έκοψε τα δεσμά,

που μου ’χαν βάλει οι ασεβείς,

ώστε αναγκαστικά να τους δουλεύω.

5 Ας ντροπιαστούνε

κι ας στραφούνε πίσω

όλοι που τη Σιών εχθρεύονται.

6 Ας γίνουνε σαν το χορτάρι στη σκεπή,

που αποξεραίνεται πριν μεγαλώσει.

7 Δεν το μαζεύει αυτό κανένας θεριστής

κι ούτε κανείς το μεταφέρει σε δεμάτια.

8 Στους θεριστές δεν θα τους πούνε οι διαβάτες:

«Η ευλογία του Κυρίου μαζί σας·

σας ευλογούμε στου Κυρίου τ’ όνομα!»

—https://d1b84921e69nmq.cloudfront.net/31/32k/PSA/148-d7b2400ed80b7b807b0d7a05b6ce6ebc.mp3?version_id=173—